А завтра зрання та ж незмінна пісня...

by Олена Теліга

А завтра зрання та ж незмінна пісня, Все так же набік чорний капелюх. І аж до ночі не спаде, не звисне Тяжких турбот ржавіючий ланцюг.

← Back to «Олена Теліга»